عُبيد، از محمد بن حسين واسطى روايت كرده است كه شنيد از احمد بن ابى خالد- مولاى امام محمد تقى عليه السلام- كه حكايت مى‌نمود كه آن حضرت او را شاهد گرفت بر اين وصيّت نوشته شده به اين مضمون- كه: شهادت داد احمد بن ابى خالد- مولاى امام محمد تقى- كه ابوجعفر محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام او را شاهد گرفت كه آن حضرت، پسر خويش امام على نقى را وصىّ نمود در امور خود و خواهرانش (و در نسخه‌اى از كافى برادرانش) و امر موسى را چون به حدّ بلوغ رسد، به خودش مفوّض نمود، و عبداللَّه بن مُساور را قيّم نمود بر تركه خويش از زمين‌هاى ملكى و مال‌ها و نفقه‌ها و بنده و غير آن، تا آن‌كه على بن محمد عليه السلام به حد بلوغ رسد، و چون به حدّ بلوغ رسيد، عبداللَّه بن مُساور امرى را كه به او مفوّض شده بود، به او تفويض نمايد، تا على به امر خود و (برادران يا) خواهران خود قيام نمايد، و امر موسى را به خودش مفوضّ نمايد، تا آنكه خود براى امور خود قيام نمايد.

بعد از عبداللَّه بن مساور و برادرش على، بر آن شرطى كه پدر ايشان قرار داده در صدقات و اوقاف خود كه به آنها تصدّق فرموده. و اين وصيّت نامه، نوشته شد در روز يك شنبه در وقتى كه سه شب از ماه ذى الحجة گذشته بود، و در سال دويست و بيست از هجرت، و احمد بن ابى خالد، شهادت خود را به خطّ خويش نوشت و حسن بن محمد بن عبيداللَّه بن حسن بن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام كه ملقّب است به جَوّانى، شاهد شد بر مثل شهادت احمد بن ابى خالد در صدر اين نامه، و شهادت خويش را به دست خود نوشت.

و نصر خادم شاهد شد و شهادت خود را به دست خويش نوشت.

٧٥. باب در بيان اشاره و نصّ بر ابو محمد حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام‌

٨٥٠/ ١. على بن محمد، از محمد بن احمد نَهدى، از يحيى بن يسار قنبرى روايت كرده است كه گفت: امام على نقى عليه السلام پسر خود امام حسن عسكرى را وصى گردانيد چهار ماه پيش از وفات خويش، و من و جماعتى را از مواليان بر اين مطلب شاهد گرفت.

٨٥١/ ٢. على بن محمد، از جعفر بن محمد كوفى، از بشّار بن احمد بصرى، از على بن عمر نوفلى روايت كرده است كه گفت: با امام على نقى عليه السلام در صحن خانه آن حضرت بوديم كه پسرش محمد، به ما گذشت. من به آن حضرت كردم كه: فداى تو گردم، اينك صاحب ما