١١١٩/ ٣٢. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از عبداللَّه بن ادريس، از محمد بن سنان، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ: «كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ» بولاية على‌ «ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ»[١] [يا محمد من ولاية عليّ‌]، كه آن حضرت فرمود: «در كتاب (يعنى: كتاب خدا كه قرآن است، يا كتاب على عليه السلام) همچنين نوشته شده است» و ترجمه آيه، اين است كه: بزرگ و گران است بر شرك آورندگان [به ولايت على عليه السلام‌] آنچه تو ايشان را به سوى آن مى‌خوانى [اى محمد، از ولايت على عليه السلام‌].

١١٢٠/ ٣٣. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از احمد بن محمد، از ابن هلال، از پدرش، از ابو السفاتج، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ»[٢]، كه آن حضرت فرمود:

«چون روز قيامت شود، پيغمبر صلى الله عليه و آله و امير المؤمنين و امامان از فرزندان او عليهم السلام را مى‌طلبند، و ايشان را براى مردم نصب مى‌كنند. پس، چون شيعيان ايشان، ايشان را ببينند، مى‌گويند:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ»، يعنى: خدا ما را هدايت فرمود در باب ولايت امير المؤمنين عليه السلام و امامان از فرزندان او عليهم السلام».

١١٢١/ ٣٤. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از محمد بن اورَمه و محمد بن عبداللَّه، از على بن حسّان، از عبدالرحمان بن كثير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خدا: «عَمَّ يَتَساءَلُونَ* عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ»[٣]، كه آن حضرت فرمود: «نبأ عظيم، يعنى: خبر بزرگ ولايت است». و سؤال كردم او را از قول آن جناب‌ «هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ»[٤] فرمود كه: «ولايت امير المؤمنين عليه السلام است». و ترجمه آيه اين است كه: «در آنجا تصّرف كردن و يارى كردن از براى خداى راستگو و راست‌كردار است». (يعنى: در آن وقت هيچ‌كس بر تصرّف قادر نبود، مگر او).

١١٢٢/ ٣٥. على بن ابراهيم، از صالح بن سِندى، از جعفر بن بشير، از على بن ابى حمزه، از ابو بصير، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در قول خداى تعالى: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ‌

[١]. شورا، ١٣.

[٢]. اعراف، ٤٣.

[٣]. نبأ، ١ و ٢.

[٤]. كهف، ٤٤.