تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٨١٣
كن از آنچه در دست تو است؛ زيرا كه تو را در آن حقّى نيست». حضرت فرمود كه: «پس آن حضرت رفت و ديگر كسى او را نديد».
١٤٠١/ ١٤. ابوعلى اشعرى، از حسن بن عبيداللَّه، از حسن بن موسى خشّاب، از على بن سماعه، از على بن حسن بن رباط، از ابن اذينه، از زراره روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود: «دوازده امام از فرزندان محمد، همه ايشان محدّثاند (كه فرشتهاى ايشان را خبر مىدهد). و همه از فرزندان محمد رسول خدا صلى الله عليه و آله و فرزندان على بن ابىطالب عليه السلام اند. پس رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام هر دو پدران ايشانند».
١٤٠٢/ ١٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عُمير، از سعيد بن غزوان، از ابو بصير، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «نُه كس امام مىباشند بعد از حضرت حسين بن على عليه السلام و نُهم ايشان قائم ايشان است».
١٤٠٣/ ١٦. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء، از ابان، از زراره روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود: «ماييم دوازده امامى كه حسن و حسين از ايشانند. بعد از آن امامان از فرزندان امام حسيناند عليهم السلام».
١٤٠٤/ ١٧. محمد بن يحيى، از محمد بن احمد، از محمد بن حسين، از ابوسعيد عصفرى، از عمرو بن ثابت، از ابوالجارود، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: من و دوازده كس از فرزندان من و تو يا على، زرّ مىبينم (و زرّ به فتح راء و تشديد زاى، جمع رِزّه است و آن حلقهاى است كه قفل در آن مىكنند و حضرت آن را تفسير فرموده و مىفرمايد:) يعنى: ميخهاى زمين و كوههاى آنيم و خدا به ما زمين را ميخدوز كرده و محكم نموده تا آنكه با اهل خود در آب فرو نرود (يا خود ايشان را فرود نبرد) پس چون دوازده نفر از فرزندان من بروند، زمين با اهلش فرو روند (يا آنكه زمين اهل خود را فرو برد) و خدا ايشان را مهلت ندهد».
١٤٠٥/ ١٨. و به همين اسناد، از ابو سعيد روايت است و آن را مرفوع ساخته از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: از فرزندان من دوازده گواه و رئيساند كه همه نجيب و محدّث و مفهّماند كه فرشته به ايشان خبر مىدهد و خدا به ايشان مىفهماند و آخر ايشان كسى است كه به حقّ قيام مىنمايد و زمين را پر مىكند از عدل و داد؛ چنانچه پر شده