منع نكرد پروردگار، ما را به جهت بردبارى و تأنّى و آرام و مهربانى كه دارد، آنچه واقع شد از گناهان بزرگ و كردارهاى زشت بندگان، از آن‌كه برگزيد از براى ايشان، دوست‌ترين پيغمبران خود را به سوى خود و پيغمبرى را كه از همه پيغمبران دوست‌تر مى‌داشت، و در نزد او از همه ايشان گرامى‌تر بود؛ يعنى: محمد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله كه مولدش در معظم عزّت، و اصل و ريشه او در درخت كرم و بزرگوارى است (و مراد اين است كه از سلسله نجيب عظيم الشّأن به وجود آمده). و حسبش به صفت بدى، مخلوط و نسبش به عيبى آميخته و ممزوج نيست. و صفتش در نزد اهل علم، معلوم است (و چنان نيست كه آن را ندانند).

همه پيغمبران در كتاب‌هاى خويش به آن حضرت و وجود ذى‌جودش، مژده دادند. و جميع علما به نعت خويش به او گويا شدند، و تمام حكما به وصف خود در او تأمّل نمودند.

پاكيزه شده‌اى است كه هيچ كس از خلائق در صفات به او نزديك نمى‌تواند شد. و هاشمى است كه كسى با او برابرى نمى‌تواند كرد. و مكّى است كه كسى بر او بلندى نمى‌تواند جست.

خوى او حيا، و سرشتش سخا است. آفريده شده بر بادهاى نبوّت، و اخلاق آن، و سرشته شده بر وصف‌هاى رسالت و خردمندى‌ها و نرمى‌هاى آن، تا آن‌كه اسباب تقديرات خدا او را به اوقات حصول آن اسباب رسانيد، و قضا در او به امر خدا جارى گرديد، تا به نهايت و غايت آن اسباب رسيد. قضاى حتمى خدا او را به غايت‌هاى آن رسانيد.

هر گروهى به آن حضرت مژده مى‌دادند. كسانى را كه بعد از ايشان بودند و هر پدرى نور او را به پدرى ديگر دفع مى‌نمود؛ از پشتى به پشتى ديگر، به وضعى كه آن حضرت را در عنصر لطيف و اصل مادّه شريف، زنايى نمى‌آميخت، و او را در ولادت با سعادتش، نكاحى كه مخالف شرع انور باشد، نجس نگردانيد.

از نزد آدم تا پدرش عبداللَّه (يعنى: جميع پدران آن حضرت تا حضرت آدم) همه حلال‌زاده بودند (كه از عقد صحيح موافق شريعت به هم رسيده بودند، و هيچ‌يك از ايشان، فرزند زنا و شبهه نبودند). و در فرقه‌اى كه از هر فرقه‌اى بهتر و در قبيله‌اى كه از همه كريم‌تر و در گروهى كه از همه كس منيع‌تر بودند، و حمل را بيشتر از همه كس محافظت مى‌نمودند، و در دامن و كنار كسى تربيت يافت كه امانتش از همه كس بيشتر بود.

خدا او را برگزيد و پسنديد، و هر خوبى را در او جمع فرمود، و كليدهاى علم و چشمه‌هاى حكمت را به او عطا فرمود. و او را برانگيخت كه رحمت باشد از براى بندگان،