حَنِيفاً»[١] كه آن حضرت فرمود كه: «دين، همان ولايت است». و ترجمه آيه اين است كه: «پس راست گردان روى خود را براى دين حق» (در حالتى كه ميل كننده باشى از همه اديان باطله به دين حق اسلام).

١١٢٣/ ٣٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از ابراهيم همدانى و آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى تعالى: «وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ»[٢] كه آن حضرت فرمود: «موازين، پيغمبران و اوصياى ايشان عليهم السلام اند». و ترجمه آيه اين است كه: «و وضع مى‌كنيم ترازوهاى عدل و راستى را براى روز قيامت» (و احتمال داده‌اند كه معنى اين باشد كه: براى اهل آن روز، صحائف اعمال، به طريق عدل و راستى از آن سنجيده شود).

١١٢٤/ ٣٧. على بن محمد، از سهل بن زياد، از احمد بن (حسن يا) حسين بن عمر بن يزيد،[٣] از محمد بن جمهور، از محمد بن سنان، از مفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت: سؤال كردم از امام جعفر صادق عليه السلام از قول خداى تبارك و تعالى: «ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ»[٤]، كه ترجمه آن با آنچه پيش از آن است، اين است كه: «گفتند آنان كه به رسيدن عِقْاب و ثواب ما در روز حساب اميد ندارند كه: بياور قرآنى را غير از اين قرآن، كه بر ما مى‌خوانى، يا آن‌كه تبديل كن آن را». كه آن حضرت فرمود: «گفتند: يا تبديل كن على عليه السلام را» (و مراد، اين است كه به جاى على عليه السلام، كسى ديگررا خليفه گردان. و مفسرين كه ضمير بدله را به قرآن برگردانيده‌اند، در تفسير آن گفته‌اند كه: يعنى: در موضع آيتى كه مشتمل است بر ذكر بعث و نشر و عقاب و معائب لات و منات و سائر اصنام، آيه‌اى ديگر را وضع كن كه در آن ذكر اينها نباشد).

١١٢٥/ ٣٨. على بن محمد، از سهل بن زياد، از اسماعيل بن مهران، از حسن قمى، از ادريس بن عبداللَّه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: سؤال كردم از آن حضرت از تفسير اين آيه كه: «ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ* قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ»[٥]، و ترجمه آن چنانچه مفسران گفته‌اند، اين است كه: «چه چيز در آورد شما را در دوزخ؟ (يعنى: چه باعث‌

[١]. روم، ٣٠.

[٢]. انبيا، ٤٧.

[٣]. در ترجمه مترجم-/ رحمه اللَّه-/« يا حسين از عمر بن يزيد» آمده است.

[٤]. يونس، ١٥.

[٥]. مدّثّر، ٤٢- ٤٣.