١٠٥٣/ ١. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از محمد بن سِنان، از عمّار بن مروان، از جابر روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه:

حديث آل محمد، دشوار و در غايت دشوارى است كه به آن ايمان نمى‌آورد، مگر فرشته مقرّب، يا پيغمبرى كه مرسل باشد (كه خدا او را به سوى خلائق فرستاده باشد)، يا بنده‌اى كه خدا دل او را از براى ايمان آزموده باشد. پس آنچه بر شما وارد شود از حديث آل محمد صلى الله عليه و آله و دل‌هاى شما براى آن نرم شود و آن را بشناسيد، قبول كنيد آن را و آنچه دل‌هاى شما از آن گرفته شود و نفرتى به هم رساند و آن را نشناسيد، رد كنيد آن را به سوى خدا و به سوى رسول و به سوى عالم و امام از آل محمد. و جز اين نيست كه سبب هلاكت آن‌كه هلاك مى‌شود، آن است كه يكى از شما حديث شود به چيزى از آن‌كه تاب تحمل و برداشتن آن را ندارد، پس بگويد: به خدا سوگند، كه اين، نبود. به خدا سوگند، كه اين نبود. و انكار، كفر است».

١٠٥٤/ ٢. احمد بن ادريس، از عمران بن موسى، از هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: «روزى در نزد حضرت على بن الحسين عليه السلام تقيه مذكور شد، فرمود: به خدا سوگند، كه اگر ابوذر مى‌دانست آنچه را كه در دل سلمان بود، هر آينه او را مى‌كشت و حال آن‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله ميانه ايشان، برادرى داده بود.

پس گمان شما به ساير خلائق چيست؟ به درستى كه علم علما، دشوار و در نهايت دشوارى است (كه تاب تحمل آن را ندارد)، مگر پيغمبرى مرسل، يا فرشته مقرب، يا بنده مؤمن كه خدا دل او را از براى ايمان آزموده باشد».

بعد از آن فرمود: «و جز اين نيست كه سلمان، از زمره علما گرديد؛ زيرا كه او مردى است از ما اهل بيت، و براى همين او را به سوى علما نسبت دادم».

١٠٥٥/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از برقى، از ابن سنان، يا غير او روايت كرده و آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «حديث ما دشوار و بسيار دشوار است كه تاب بر داشتن آن را ندارد، مگر سينه‌هاى نورانى، يا دل‌هاى خالى از كفر و معصيت،