فرمود كه: «خلق و آفريدن‌[٢] غير از ما اهل بيت؛ زيرا كه خداى عزّوجلّ ما را از ده سرشت آفريد، و از هر دو روح در ما دميد، پس سرشت‌هاى ما چه بسيار سرشت‌هاى خوشى هستند؛ از روى خوشى».

غير او از ابوصامت روايت كرده است كه گفت: گِل بهشت‌ها، گِل جنّت عدن و جنّت المأوى و جنّت النعيم و فردوس و خُلد است، و گِل زمين، گِل مكه و مدينه و كوفه و بيت المقدس و حاير حضرت امام حسين است- صلوات اللَّه و سلامه عليه-.

١٠١٧/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از محمد بن خالد، از ابى نَهشَل كه گفت: حديث كرد مرا محمد بن اسماعيل، از ابو حمزه ثُمالى كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه خدا ما را از اعلاى عليين آفريد، و دل‌هاى شيعيان ما را آفريد از آنچه ما را آفريد. و تن‌هاى ايشان را از پست‌تر از آن آفريد، پس دل‌هاى ايشان به سوى ما ميل مى‌كند و مى‌شتابد از غايت شوق؛ زيرا كه آن دل‌ها آفريده شده است از آنچه ما آفريده شديم». پس اين آيه را تلاوت فرمود: « «كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ* وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ* كِتابٌ مَرْقُومٌ* يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ»[٣] و دشمنان ما را از سجّين آفريد (و در اكثر نسخ كافى، سجّيل به لام است، به جاى نون و اين، به معنى سجين است كه مذكور خواهد شد، وليكن نظر به آيه بعد، بايد كه سجّيل اشتباه باشد از كاتب، يا كلينى رحمه الله. و تتمه حديث)[٤] و دل‌هاى شيعيان ايشان را آفريد از آنچه ايشان را از آن آفريد، و تن‌هاى ايشان را از پست‌تر از آن آفريد. پس دل‌هاى شيعيان ايشان به سوى ايشان ميل مى‌كند، و مى‌شتابد از غايت شوق؛ زيرا كه آن دل‌ها آفريده شده‌اند از آنچه ايشان از آن آفريده شده‌اند. پس اين آيه را تلاوت فرمود: «كَلَّا إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ* وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ* كِتابٌ مَرْقُومٌ»[٥]».

[١]. به فتح جيم و سكون باى ابجد. مترجم.

[٢]. و اين جمله‌اى است معترضه كه راوى در ميان كلام اميرالمؤمنين بيرون آورده، و تتمه كلام از حضرت.( مترجم)

[٣]. مطفّفين، ١٨- ٢١.

[٤]. چنان كه مشهود است، بر اساس اين نسخه، همان سجّين است، و نسخه مترجم-/ رحمه اللَّه-/ سجّيل بوده است.

[٥]. مطفّفين، ٧- ٨. و ترجمه هر دو آيه در كتاب ايمان و كفر خواهد آمد. ان شاء اللَّه تعالى.( مترجم)