تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٣١٩
وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا»[١]».
راوى مىگويد كه: عرض كردم: پس عيسى در آن روز، حجتى بود از براى خدا بر زكريّا در اين حال، و آن حضرت در گهواره بود؟ حضرت فرمود كه: «عيسى در آن حال، علامتى بود براى مردمان كه به تدبر در آن، كمال قدرت خدا را در مىيافتند و رحمتى از جانب خدا براى مريم، در آن زمان كه سخن گفت و از جانب او، عبارت سازى و بيان نمود، و او را از ننگ تهمت بيرون آورد، و پيغمبر و حجت بود در آن حال بر هر كه سخن او را شنيد. بعد از آن خاموش شد و سخن نگفت تا دو سال از عمرش گذشت. و بعد از آنكه عيسى در دو سال خاموش شد، زكريا حجت خداى عزّوجلّ بود بر مردم. پس زكريا وفات كرد و پسرش يحيى كتاب خدا را كه عبارت است از تورات و حكمت (كه نبوت است و دانستن احكام تورات)، از او ميراث بُرد، و آن حضرت كودكى خُرد بود.
آيا گوش نمىدهى به قول خداى عزّوجلّ كه مىفرمايد: «يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا»[٢]، و چون عيسى به هفت سالگى رسيد، به پيغمبرى و رسالت تكلم نمود، در آن هنگام كه خداى تعالى به سوى او وحى فرمود. و عيسى حجت شد بر يحيى و بر همه مردمان.
و چنين نيست اى ابو خالد، كه زمين يك روز بى حجتى از براى خدا بر مردمان باقى مانده باشد، از آن روزى كه خدا آدم عليه السلام را آفريد و او را در زمين ساكن گردانيد».
عرض كردم كه: فداى تو گردم، آيا على عليه السلام از جانب خدا و رسولش، حجت بود بر اين امت، در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه و آله؟ فرمود: «آرى، در روى زمين كه او را براى مردمان به پاى داشت و او را نصب فرمود كه عَلَم و نشانه باشد از براى راه خدا، و مردم را به سوى ولايت او خواند، و ايشان را به فرمانبردارى او امر فرمود».
عرض كردم كه: اطاعت على عليه السلام در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه و آله و بعد از وفات او بر مردم، واجب بود؟ فرمود: «آرى، وليكن آن حضرت با وجود رسول خدا صلى الله عليه و آله، سخن نگفت و اطاعت
[١]. مريم، ٣٠- ٣١. يعنى: به درستى كه من بنده خدايم. عطا فرموده به من كتاب خويش( را كه عبارت است از انجيل، يعنى: در ازل حكم فرموده كه انجيل را به من عطا فرمايد. و اكثر مفسران گفتهاند در همان ساعت كه متولد شد، انجيل را تلاوت نمود) و مرا پيغمبر گردانيده و مرا پر نفع و با بركت ساخته در هر جا كه باشم و مرا وصيت و امر فرموده به نماز كردن و زكات دادن در مدتى كه زنده باشم.( مترجم)
[٢]. مريم، ١٢. يعنى: اى يحيى، فراگير كتاب تورات را به توانايى كه تو را بر فرا گرفتن آن داديم و داديم او را پيغمبرىدر حالتى كه كودكى بود.( مترجم)