را چاره‌اى نيست از غيبت، و بايد كه غايب شود و او را در حال غيبت خويش چاره نيست از آن‌كه از خلق دورى گزيند. و خوب منزلى است طيبه (كه مدينه پيغمبر است صلى الله عليه و آله. و بعضى گفته‌اند كه نام محلّى است كه منزل آن حضرت است). و با سى كس وحشتى نمى‌باشد» (و بعضى احتمال داده‌اند كه سى سال مراد باشد؛ چه آن حضرت هميشه در صورت سى ساله است و اوّل، ظاهرتر است. و بعضى گمان كرده‌اند كه مراد از سى كس، اصحاب آن حضرت‌اند در غيبت صغرى‌ و اختصاص به صغرى‌ صورتى ندارد؛ چه معلوم است كه آن حضرت در غيبت كبرى‌ نيز تنها نيست).

٩٠٧/ ١٧. و به همين اسناد، از وشّاء، از على بن حسن، از ابان بن تغلب روايت است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «تو چگونه خواهى بود چون گرفتن سخت و جنگ در ميان دو مسجد واقع شود؟ (كه مسجد مكّه و مسجد مدينه است و مى‌تواند كه مسجد كوفه و مسجد سهله مراد باشد). بعد از آن علم منقبض شود؛ چنانچه مار در سوارخ خود به هم جمع مى‌شود و حلقه مى‌زند. و شيعيان اختلاف به هم رسانند، و بعضى از ايشان بعضى را دروغ‌گويان نامند، و پاره‌اى از ايشان در روى‌هاى پاره‌اى ديگر آب دهان اندازند؟» من عرض كردم كه: فداى تو گردم، در آن هنگام هيچ خوبى نباشد. سه مرتبه فرمود كه: «همه خوبى‌ها در آن هنگام است» (چه اينها دلالت مى‌كنند بر ظهور حضرت قائم).

٩٠٨/ ١٨. و به همين اسناد، از احمد بن محمد، از پدرش محمد بن عيسى، از ابن بُكير، از زُراره روايت است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه قائم را غيبتى مى‌باشد، پيش از آن‌كه قيام كند به امر امامت؛ زيرا كه مى‌ترسد». و به دست خود اشاره به سوى شكمش فرمود.-/ و مقصود آن حضرت قتل بود-/.

٩٠٩/ ١٩. محمدبن يحيى، از محمد بن حسين، از ابن محبوب، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «قائم عليه السلام را دو غيبت است: يكى از اين دو غيبت، كوتاه و ديگرى، دراز است. و در غيبت اوّل مكان او را نمى‌دانند مگر شيعيان خاصّ آن حضرت، و در غيبت آخر، كسى مكان او را نداند، مگر مواليان خاصّ آن حضرت».

٩١٠/ ٢٠. محمد بن يحيى و احمد بن ادريس، از حسن بن على كوفى، از على بن حسّان، از عمويش عبدالرّحمان بن كثير، از مفضّل بن عمر روايت كرده‌اند كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «صاحب اين امر را دو غيبت است: يكى از اين دو غيبت، چنان‌