دور ساخت»! «١»
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام در تفسير «كانُوا لايَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ» چنين نقل شده است:
أَما إِنَّهُمْ لَمْ‌يَكُونُوا يَدْخُلُونَ مَداخِلَهُمْ وَ لايَجْلِسُونَ مَجالِسَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا إِذا لَقُوهُمْ ضَحِكُوا فِي وُجُوهِهِمْ وَ أَنِسُوا بِهِمْ:
«اين دسته كه خداوند از آنها مذمت كرده هرگز در كارها و مجالس گناهكاران شركت نداشتند، بلكه فقط هنگامى كه آنها را ملاقات مى‌كردند، در صورت آنان مى‌خنديدند و با آنها مأنوس بودند». «٢»
***
و در سومين آيه مورد بحث، به يكى ديگر از اعمال خلاف آنها اشاره كرده، مى‌فرمايد: «بسيارى از آنان را مى‌بينى كه طرح دوستى و محبت با كافران مى‌ريزند» «تَرى‌ كَثيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذينَ كَفَرُوا».
بديهى است كه دوستى آنها ساده نبوده، بلكه دوستى آميخته با انواع گناه و تشويق آنان به اعمال و افكار غلط بوده، لذا در پايان آيه مى‌فرمايد: «چه بد اعمالى از پيش براى معاد خود فرستادند، اعمالى كه نتيجه آن، خشم و غضب