تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥
اسفبار است» «وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ في غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْديهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ». «١»
در اين حال، فرشتگان عذاب به آنها مىگويند: «امروز گرفتار مجازات خواركنندهاى خواهيد شد به خاطر دو كار: نخست اين كه بر خدا دروغ بستيد و ديگر اين كه در برابر آيات او سر تسليم فرود نياورديد» «الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ».
***
نكتهها:
١-
مدعيان دروغين نبوت و رهبران قلّابى، همان طور كه مىبينيم به عنوان بدترين ظالمان در آيه معرفى شدهاند، اشاره به اين كه: در حقيقت ظلمى بالاتر از اين نيست كه فكر كسى را بدزدند، عقيده او را تخريب كنند، راه سعادت را بر او ببندند و او را مستعمره فكرى خود سازند.
***
٢-
جمله «باسِطُوا أَيْدِيْهِمْ» ممكن است به اين معنى باشد كه فرشتگان قبض ارواح با گشودن دستها آماده قبض روح آنها مىشوند و ممكن است به معنى دست گشودن براى شروع مجازات آنها بوده باشد.
***
٣-
أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ: «جان و روح خود را خارج سازيد» در حقيقت يك نوع تحقير از ناحيه فرشتگان قبض ارواح نسبت به اين گونه ظالمان است و گر نه بيرون ساختن روح و جان، كار خود ظالمان نيست، بلكه كار آن فرشتگان