٧٤ وَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ لِا بيهِ آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً إِنِّي أَراكَ وَ قَوْمَكَ في‌ ضَلالٍ مُبينٍ
ترجمه:
٧٤- (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه ابراهيم به پدرش (عمويش) «آزر» گفت: «آيا بت‌هائى را معبودان خود انتخاب مى‌كنى؟! من، تو و قوم تو را در گمراهى آشكارى مى‌بينم».
تفسير:
چرا بت را معبود خود قرار داده‌اى؟
از آنجا كه اين سوره جنبه مبارزه با شرك و بت‌پرستى دارد و روى سخن بيشتر در آن به بت‌پرستان است و براى بيدار ساختن آنها از طرق مختلف استفاده شده، در اينجا به گوشه‌اى از سرگذشت «ابراهيم» عليه السلام قهرمان بت‌شكن اشاره كرده و منطق نيرومند او را در كوبيدن بت‌ها ضمن چند آيه به خاطر آورده است.
قابل توجه اين كه: قرآن در بسيارى از بحث‌هاى توحيدى و مبارزه با بت روى اين سرگذشت تكيه مى‌كند؛ زيرا ابراهيم عليه السلام مورد احترام تمام اقوام مخصوصاً مشركان عرب بود.
نخست مى‌فرمايد: «ابراهيم، پدر (عموى) خود را مورد سرزنش قرار داد و به او چنين گفت: آيا اين بت‌هاى بى‌ارزش و موجودات بى‌جان را خدايان و معبودان خود انتخاب كرده‌ايد»؟! «وَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ لِابيهِ آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً