شده، براى اين كه تصور نشود آنها در حال غفلت دست به چنين اعمالى زده‌اند، در اين آيات روشن مى‌سازد كه: هشدار به اندازه كافى به آنها داده شده و اتمام حجت گرديده است، لذا در روز قيامت به آنها چنين خطاب مى‌شود: «اى جمعيت جنّ و انس، آيا رسولانى از خود شما به سوى شما نيامدند كه آيات مرا برايتان بازگو كنند و درباره ملاقات چنين روزى به شما اخطار نمايند»؟ «يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتي‌ وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا».
«مَعْشَر» در اصل، از «عشرة» به معنى «عدد ده» گرفته شده است و از آنجا كه عدد ده يك عدد كامل است، كلمه «معشر» به يك جمعيت كامل- كه اصناف و طوائف مختلفى را در بر مى‌گيرد- گفته مى‌شود.
در اين كه: آيا فرستادگان «جنّ» از جنس خود آنها است، يا از نوع بشر؟ در ميان مفسران گفتگو است.
اما آنچه از آيات سوره «جنّ» به خوبى استفاده مى‌شود اين است كه: قرآن و اسلام براى همه، حتى آنها نازل شده، و پيامبر اسلام مبعوث به همه بوده است.
منتها هيچ مانعى ندارد كه رسولان و نمايندگانى از خود آنها از طرف پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور دعوت آنان بوده باشند.
شرح بيشتر در اين زمينه و هم درباره معنى علمى «جنّ» در تفسير همان سوره «جنّ» در جزء ٢٩ قرآن مجيد به خواست خدا خواهد آمد.
ولى بايد توجه داشت: كلمه «مِنْكُم» (از شما) دليل بر آن نيست كه پيامبران هر دسته، از جنس خودشان خواهند بود؛ زيرا هنگامى كه به گروهى گفته شود «نفراتى از شما ...» اين نفرات ممكن است از يك طايفه يا از همه طوايف باشند.
و از آنجا كه روز رستاخيز روز كتمان نيست و نشانه‌هاى همه چيز آشكار