بار ديگر «به آنها گفته مى‌شود: پس بچشيد مجازات را به خاطر اين كه: آن را انكار مى‌كرديد و كفر مى‌ورزيديد»! «قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ».
مسلّماً منظور از «وقوف در برابر پروردگار» اين نيست كه: خداوند مكانى دارد، بلكه به معنى ايستادن در برابر صحنه‌هاى مجازات او است- آن طور كه بعضى از مفسران گفته‌اند-.
و يا كنايه از حضور در دادگاه الهى است، آن طور كه انسان به هنگام نماز مى‌گويد: من در برابر خداوند ايستاده‌ام.
***
در آيه سوم، به خسران و زيان منكران معاد و رستاخيز اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آنها كه ملاقات پروردگار را انكار كردند مسلّماً گرفتار زيان شدند» «قَدْ خَسِرَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ».
منظور از ملاقات پروردگار، همان طور كه قبلًا اشاره شد، يا ملاقات معنوى و ايمان شهودى است، (شهود باطنى).
و يا ملاقات صحنه‌هاى رستاخيز و پاداش و جزاى او است.
پس از آن مى‌گويد: اين انكار براى هميشه ادامه نخواهد يافت، و تا زمانى خواهد بود كه: «ناگهان رستاخيز بر پا شود، و آنها در برابر اين صحنه‌هاى وحشتناك قرار گيرند و نتائج اعمال خود را با چشم خود ببينند، در اين موقع، فرياد آنها بلند مى‌شود: اى واى بر ما! چقدر درباره چنين روزى كوتاهى كرديم»؟! «حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى‌ ما فَرَّطْنا فيها».
منظور از «ساعة» روز قيامت است و «بغتة» به معنى اين است كه: به طور ناگهانى و جهش‌آسا كه هيچ كس جز خدا وقت آن را نمى‌داند واقع مى‌شود، و علت انتخاب اين نام (ساعة) براى روز قيامت: