٦ أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ جَعَلْنَا الأَنْهارَ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرينَ
ترجمه:
٦- آيا نديدند چقدر از اقوام پيشين را هلاك كرديم؟! اقوامى كه (از شما نيرومندتر بودند؛ و) قدرت‌هائى به آنها داده بوديم كه به شما نداديم؛ باران‌هاى پى در پى براى آنها فرستاديم؛ و از زير (آبادى‌هاى) آنها، نهرها جارى ساختيم؛ (اما هنگامى كه سركشى و طغيان كردند،) آنان را به خاطر گناهانشان نابود كرديم؛ و جمعيت ديگرى بعد از آنان پديد آورديم.
تفسير:
سرنوشت طغيانگران
از اين آيه به بعد، قرآن يك برنامه تربيتى مرحله، به مرحله را، براى بيدار ساختن بت‌پرستان و مشركان- به تناسب انگيزه‌هاى مختلف شرك و بت‌پرستى- عرضه مى‌كند.
نخست براى كوبيدن عامل غرور كه يكى از عوامل مهم طغيان، سركشى و انحراف است، دست به كار شده و با يادآورى وضع اقوام گذشته و سرانجام دردناك آنها، به اين افراد- كه پرده غرور بر چشمانشان افتاده است- هشدار مى‌دهد و مى‌فرمايد: «آيا اينها مشاهده نكردند چه اقوامى را پيش از آنها هلاك كرديم؟! اقوامى كه امكاناتى در روى زمين در اختيار آنها گذاشتيم كه در اختيار