«حُسْبان» (بر وزن لقمان) مصدر، از ماده «حساب»، به معنى حساب كردن است، و در اينجا ممكن است منظور اين بوده باشد كه گردش منظم و سير مرتب اين دو كره آسمانى (البته منظور از حركت آن، در نظر ما است كه ناشى از حركت زمين است) موجب مى‌شود كه شما بتوانيد برنامه‌هاى مختلف زندگى خود را تحت نظام و حساب در آوريد (همان طور كه در تفسير بالا ذكر كرديم).
بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند: منظور از جمله بالا اين است كه خود اين دو كره آسمان، تحت نظام و حساب و برنامه است.
بنابراين، در صورت اول اشاره به يكى از نعمت‌هاى خداوند است براى انسان‌ها، و در صورت دوم اشاره به يكى از نشانه‌هاى توحيد و دلائل اثبات وجود خدا است.
و ممكن است اشاره به هر دو معنى بوده باشد.
در هر صورت، اين موضوع، بسيار جالب توجه است كه ميليون‌ها سال كره زمين به دور خورشيد، و ماه به دور زمين گردش مى‌كند، و بر اثر آن قرص آفتاب در برابر برج‌هاى دوازده‌گانه فلكى در نظر ما زمينيان گردش مى‌نمايد، و قرص ماه با هلال منظم خود و تغيير تدريجى و نوسان مرتب ظاهر مى‌شود، اين گردش به قدرى حساب شده است كه حتى لحظه‌اى پس و پيش نمى‌شود.
اگر طول مسير زمين را به دور خورشيد در نظر بگيريم كه در يك مدار بيضى شكل كه شعاع متوسط آن ١٥٠ مليون كيلومتر است مى‌گردد، با آن نيروى عظيم جاذبه آفتاب، و همچنين كره ماه كه در هر ماه مسير دايره مانند خود را با شعاع متوسط ٣٨٤ هزار كيلومتر طى مى‌كند و نيروى عظيم جاذبه زمين دائماً آن را به سوى خود مى‌كشد.
آنگاه متوجه خواهيم شد كه چه تعادل دقيقى در ميان نيروى جاذبه اين