٦٦ وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكيلٍ
٦٧ لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
ترجمه:
٦٦- قوم و جمعيت تو، آن (آيات الهى) را تكذيب و انكار كردند، در حالى كه حق است! (به آنها) بگو: «من مسئول (ايمان آوردن) شما نيستم»!
٦٧- هر خبرى قرار گاهى دارد، و به زودى خواهيد دانست!
تفسير:
آنچه بر تو نازل شده حق است
اين دو آيه در حقيقت تكميل بحثى است كه در پيرامون دعوت به سوى خدا، معاد، حقايق اسلام و ترس از مجازات الهى در آيات پيشين گذشت.
نخست مى‌فرمايد: «قوم و جمعيت تو يعنى قريش و مردم مكّه تعليمات تو را تكذيب كردند در حالى كه همه حق است» «وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ»، «١» و دلائل گوناگونى از طريق عقل و فطرت و حسّ آنها را تأئيد مى‌كند.
بنابراين، تكذيب و انكار آنان از اهميت اين حقايق نمى‌كاهد، هر چند مخالفان و منكران، زياد باشند.
سپس دستور مى‌دهد: به آنها «بگو: وظيفه من تنها ابلاغ رسالت است، و من