بعضى از روايات استفاده مى‌شود: در مقابل هر يك «مُد» طعام (يعنى تقريباً معادل ٧٥٠ گرم گندم و مانند آن) يك روز روزه بگيرد. «١»

و از پاره‌اى ديگر از روايات استفاده مى‌شود در مقابل هر دو «مُد» يك روز روزه بگيرد، «٢» و اين در حقيقت به خاطر آن است كه در ماه مبارك رمضان اشخاصى كه قادر بر روزه نيستند به جاى هر روز يك يا دو مد طعام به مستمندان مى‌دهند. «٣»
درباره اين كه: آيا شخصى كه مرتكب صيد در حال احرام شده مخيّر در ميان اين سه چيز است؟ يا بايد ترتيب را در آن رعايت كند، يعنى نخست قربانى نمايد و اگر نتوانست، اطعام مسكين، و اگر آن هم ميسر نشد روزه بگيرد، در ميان مفسران و فقهاء گفتگو است، اما ظاهر آيه تخيير است.
بعد از آن به فلسفه اين كفاره اشاره كرده، مى‌فرمايد: «اين كفارات به خاطر آن است كه كيفر كار خلاف خود را ببيند» «لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ». «٤»
اما از آنجائى كه هيچ حكمى معمولًا شامل گذشته نمى‌شود، تصريح مى‌كند:
«خدا از تخلفاتى كه در اين زمينه در گذشته انجام داده‌ايد، عفو فرموده است»