٥٤ وَ إِذا جاءَكَ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ
٥٥ وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآياتِ وَ لِتَسْتَبينَ سَبيلُ الْمُجْرِمينَ
ترجمه:
٥٤- هر گاه كسانى كه به آيات ما ايمان دارند نزد تو آيند، به آنها بگو: «سلام بر شما! پروردگارتان، رحمت را بر خود فرض كرده؛ هر كس از شما كار بدى از روى نادانى كند، سپس توبه و اصلاح (و جبران) نمايد، (مشمول رحمت خدا مى‌شود؛ چرا كه) او آمرزنده مهربان است».
٥٥- و اين چنين آيات را برمى‌شمريم، (تا حقيقت بر شما روشن شود،) و راه گناهكاران آشكار گردد.
تفسير:
سلام بر مؤمنان!
بعضى معتقدند: آيه نخست درباره كسانى نازل شده كه در آيات قبل، پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور شد از طرد آنها خوددارى كند، و آنها را از خود جدا نسازد.
و بعضى معتقدند: درباره جمعى از گناهكاران بوده است كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و اظهار داشتند ما گناهان زيادى كرده‌ايم و پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت كرد تا آيه فوق نازل شد.
اما شأن نزول آن هر چه باشد، شك نيست كه مفهوم آيه يك معنى كلّى و