گردد» «وَ لِتَصْغى‌ إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ». «١»
«لِتَصْغى‌» از ماده «صغو» (بر وزن سرو) به معنى تمايل پيدا كردن به چيزى است، ولى بيشتر به تمايلى گفته مى‌شود كه از طريق شنيدن و به وسيله گوش حاصل مى‌گردد، و اگر كسى به سخن ديگرى با نظر موافق گوش كند به آن «صغو» و «اصغاء» گفته مى‌شود.
سپس مى‌فرمايد: «سرانجام اين تمايل، رضايت كامل به برنامه‌هاى شيطانى خواهد شد» «وَ لِيَرْضَوْهُ».
و پايان همه آنها «ارتكاب انواع گناهان و اعمال زشت و ناپسند خواهد بود» «وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ».
***
نكته‌ها:
١-
در آيه فوق خداوند وجود شياطين انس و جنّ را در برابر انبياء به خود نسبت مى‌دهد و مى‌گويد: وَ كَذلِكَ جَعَلْنا: «ما اين چنين قرار داديم».
در معنى اين جمله در ميان مفسران گفتگو است، ولى همان طور كه در سابق نيز اشاره كرديم تمام اعمال انسان‌ها را از يك نظر مى‌توان به خداوند نسبت داد؛ زيرا هر كسى هر چه دارد از او دارد، قدرتش از او است، همچنان كه اختيار و آزادى اراده‌اش نيز از او مى‌باشد.
اما مفهوم اين گونه تعبيرات هرگز، جبر و سلب اختيار نيست، كه خداوند