تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٠
به همين دليل كانون انواع بيمارىها و گوشت آن فاسد است، لذا خداوند اجازه خوردن آن را نداده است.
در پايان آيه مىفرمايد: «پروردگار تو نسبت به آنها كه تجاوزكارند آگاهتر است» «إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدينَ».
همانها كه با دلائل واهى نه تنها از راه حق منحرف مىشوند، بلكه سعى دارند ديگران را نيز منحرف سازند.
***
و از آنجا كه ممكن است بعضى اين كار حرام را در پنهانى مرتكب شوند در تعقيب آن، در سومين آيه اين بخش، به عنوان يك قانون كلّى مىفرمايد: «گناه آشكار و پنهان را رها سازيد» «وَ ذَرُوا ظاهِرَ الإِثْمِ وَ باطِنَهُ».
نقل شده: در زمان جاهليت عدهاى عقيده داشتند عمل منافى عفت (زنا) اگر در پنهانى باشد، عيبى ندارد، و اگر آشكارا باشد گناه است!
هم اكنون نيز عملًا عدهاى اين منطق جاهلى را پذيرفته و تنها از گناهان آشكار وحشت دارند، اما گناهان پنهانى را بدون احساس ناراحتى مرتكب مىشوند!
آيه فوق نه تنها اين منطق جاهلى را محكوم مىسازد، بلكه مفهوم وسيعى دارد كه علاوه بر آنچه گفته شد مفاهيم و تفسيرهاى ديگرى را كه در زمينه گناه «ظاهر» و «باطن» شده است در بر مىگيرد.
از جمله اين كه: منظور از گناهان ظاهر گناهانى است كه با اعضاى بدن انجام مىگردد و گناه باطن آن است كه با قلب و نيت و تصميم صورت گيرد.
سپس به عنوان يادآورى و تهديد گناهكاران به سرنوشت شومى كه در انتظار آنها است، چنين مىگويد: «آنها كه گناه را تحصيل مىكنند، به زودى نتيجه