تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٤
اى فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله چه مىگوئى در مورد خبرى كه درباره رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شده كه او خداوند را ديد؟
به چه صورت ديد؟!
و همچنين در خبر ديگرى كه از آن حضرت نقل شده: مؤمنان در بهشت پروردگار خود را مىبينند، به چه شكل خواهند ديد؟!
امام صادق عليه السلام تبسم (تلخى) كرده، فرمود: اى معاوية بن وهب! چقدر زشت است كه انسان هفتاد، هشتاد سال عمر كند، در ملك خدا زندگى نمايد و نعمت او را بخورد، اما او را درست نشناسد.
اى معاويه! پيامبر صلى الله عليه و آله هرگز خداوند را با اين چشم مشاهده نكرد، مشاهده بر دو گونه است: مشاهده با چشم دل و مشاهده با چشم ظاهر.
هر كس مشاهده با چشم دل را بگويد درست گفته و هر كس مشاهده با چشم ظاهر را بگويد دروغ گفته و به خدا و آيات او كافر شده است؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس خدا را شبيه خلق بداند كافر است». «١»
و در روايت ديگرى كه در كتاب «توحيد صدوق» از «اسماعيل بن فضل» نقل شده، مىگويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا خدا در قيامت ديده مىشود؟
فرمود: منزّه است خداوند از چنين چيزى و بسيار منزّه است ... إِنَّ الأَبْصارَ لا تُدْرِكُ إِلَّا ما لَهُ لَوْنٌ وَ كَيْفِيَّةٌ وَ اللَّهُ خالِقُ الأَلْوانِ وَ الْكَيْفِيَّاتِ:
«چشمها جز چيزهائى را كه رنگ و كيفيتى دارند نمىبينند، در حالى كه خداوند آفريننده رنگها و كيفيتها است». «٢»