«عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ».
و هر گاه كسى به اين اخطارهاى مكرر و حكم كفاره اعتنا نكند «و باز هم مرتكب صيد در حال احرام شود، خداوند از چنين كسى انتقام خواهد گرفت و خداوند توانا است، و به موقع انتقام مى‌گيرد» «وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزيزٌ ذُو انْتِقامٍ».
بايد توجه داشت در ميان مفسران گفتگو است كه: آيا كفاره صيد با تكرار آن، تكرار مى‌شود يا نه؟
ظاهر آيه اين است كه: در صورت تكرار تنها تهديد به انتقام الهى شده و اگر كفاره نيز تكرار مى‌شد، مى‌بايست تنها به ذكر انتقام الهى قناعت نشود و تكرار كفاره نيز تصريح گردد، در رواياتى كه از طريق اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده به اين موضوع اشاره شده است. «١»
***
در آيه بعد، پيرامون صيدهاى دريا سخن به ميان آورده، مى‌فرمايد: «صيد دريا و طعام آن براى شما (در حال احرام) حلال است» «أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ».
در اين كه: منظور از «طعام» چيست؟ بعضى از مفسران احتمال داده‌اند:
مراد ماهيانى است كه بدون صيد مى‌ميرند و بر روى آب مى‌مانند، در حالى كه مى‌دانيم اين سخن درست نيست؛ زيرا ماهى مرده خوردنش حرام است، اگر چه در بعضى از روايات اهل تسنن تصريح به حليّت آن شده است. «٢»