هدف نادرستى از اين پيشنهاد نداريم، و غرض ما لجاجت‌ورزى نيست بلكه مى‌خواهيم از اين مائده بخوريم (و علاوه بر نورانيتى كه بر اثر تغذيه از غذاى آسمانى در قلب ما پيدا مى‌شود؛ زيرا تغذيه به طور مسلّم در روح انسان مؤثر است) قلب ما اطمينان و آرامش پيدا كند و با مشاهده اين معجزه بزرگ، به سر حدّ عين اليقين برسيم و بدانيم آنچه به ما گفته‌اى راست بوده و بتوانيم بر آن گواهى دهيم» «قالُوا نُريدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدينَ».
***
هنگامى كه عيسى عليه السلام از حسن نيت آنها در اين تقاضا آگاه شد، خواسته آنها را به پيشگاه پروردگار به اين صورت منعكس كرد:
«خداوندا! مائده‌اى از آسمان براى ما بفرست! كه عيدى براى اول و آخر ما باشد، و نشانه‌اى از ناحيه تو محسوب شود و به ما روزى ده! تو بهترين روزى‌دهندگان هستى»! «قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عيداً لِا وَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقينَ».
قابل توجه اين كه: مسيح تقاضاى آنها را به طرزى شايسته‌تر در پيشگاه خدا بيان كرد كه حاكى از روح حق‌طلبى و ملاحظه مصالح جمعى و عمومى بوده باشد.
***
و در آخرين آيه به اجابت اين دعا اشاره كرده، مى‌فرمايد: خداوند اين دعائى را كه از روى حسن نيت و اخلاص صادر شده بود، اجابت كرد، و به آنها «فرمود: من چنين مائده‌اى را بر شما نازل مى‌كنم، ولى توجه داشته باشيد، بعد از نزول اين مائده، مسئوليت شما بسيار سنگين‌تر مى‌شود و با مشاهده چنين معجزه آشكارى هر كس بعد از آن، راه كفر را بپويد او را چنان مجازاتى خواهم