تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٣
نه سرمايهدار!
اين تعبير در آيات متعددى از قرآن مجيد آمده است و تعبيرات تكاندهندهاى است كه سرانجام دردناك منكران حق و گنهكاران آلوده را روشن مىسازد.
***
آيه بعد در حقيقت تكميلى است براى آيه گذشته؛ زيرا در آيه قبل اشاره به مالكيت خداوند نسبت به همه موجودات از طريق قرار گرفتن آنها در افق «مكان» بود، لذا فرمود: خداوند مالك آنچه در آسمانها و زمين است مىباشد.
اين آيه، اشاره به مالكيت او از طريق قرار گرفتن در افق و پهنه «زمان» است لذا مىفرمايد: «و از آنِ او است آنچه در شب و روز قرار گرفته است» «وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ».
در حقيقت جهان ماده از اين موضوع يعنى «زمان» و «مكان» خالى نيست و تمام موجوداتى كه در ظرف زمان و مكان واقع مىشوند، يعنى تمامى جهان ماده از آن او هستند، و نبايد تصور شود كه: شب و روز مخصوص منظومه شمسى است، بلكه تمام موجودات زمين و آسمان داراى شب و روز و بعضى دائماً در روز بدون شب، و بعضى در شب بدون روز به سر مىبرند.
مثلًا در خورشيد دائماً روز است؛ زيرا در آنجا روشنائى است و تاريكى وجود ندارد، در حالى كه بعضى از كواكب خاموش و بىنور آسمان كه در مجاورت ستارگان قرار ندارند در تاريكى شب جاودانى به سر مىبرند. و آيه فوق همه اينها را شامل مىشود.
ضمناً بايد توجه داشت: منظور از «سكن» سكونت به معنى توقف و قرار گرفتن در چيزى است، خواه اين كه آن موجود در حال حركت باشد، يا سكون