در شأن نزول اين آيه، روايات ديگرى نيز نقل شده، اما چنان كه بعداً خواهيم دانست آنچه در بالا آورديم از همه بهتر و مناسب‌تر است.
تفسير:
خدانشناسان
در اين كه: اين آيه درباره يهود است يا مشركان، در ميان مفسران گفتگو است، ولى از آنجا كه پيامبر صلى الله عليه و آله در «مكّه» گفتگوئى با يهود نداشته و آنچه بوده در «مدينه» بوده است و از طرفى سوره «انعام» كه اين آيه جزء آن است «مكّى» است، بعضى معتقدند كه اين آيه استثنائاً در «مدينه» نازل شده است و به دستور پيامبر صلى الله عليه و آله به تناسب خاصى در وسط اين سوره مكّى قرار گرفته و اين موضوع در قرآن نمونه‌هاى فراوانى دارد.
براى روشن شدن حقيقت مطلب، ابتدا بايد تفسير اجمالى آيه را بدانيم و بعد درباره اين كه: آيه از چه اشخاصى سخن مى‌گويد و هدفش چيست؟ بحث كنيم.
نخست مى‌گويد: «آنها خدا را آن چنان كه شايسته است نشاختند؛ زيرا گفتند: خدا هيچ كتابى بر هيچ انسانى نازل نكرده است»! «وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى‌ بَشَرٍ مِنْ شَيْ‌ءٍ».
خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد: در جواب آنها «بگو: چه كسى كتابى را كه موسى‌ آورد و نور و هدايت براى مردم بود نازل گردانيد»؟ «قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذي جاءَ بِهِ مُوسى‌ نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ».