تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠
لزومى دارد!)
ناگاه همگى يكزبان مرا مورد سرزنش و اعتراض قرار دادند و گفتند:
آيهاى از قرآن را جدا مىكنى، بدون اين كه: معنى تفسير آن را بدانى؟!
من از گفتار خود سخت پشيمان شدم، و آنها به مباحثه در ميان خود ادامه دادند.
هنگامى كه مىخواستند برخيزند و مجلس را ترك گويند، رو به من كرده گفتند:
تو جوان كم سن و سالى هستى و آيهاى از قرآن را بدون اين كه: معنى آن را بدانى از بقيه جدا كردهاى، ولى شايد به چنين زمانى كه مىگوئيم: برسى كه ببينى بخل مردم را فرا گرفته و بر آنها حكومت مىكند، هوى و هوس پيشواى مردم است، و هر كس تنها رأى خود را مىپسندد، در چنان زمانى مراقب خويش باش، گمراهى ديگران به تو زيانى نمىرساند (يعنى آيه مربوط به چنان زمانى است). «١»
بعضى از راحتطلبان عصر ما نيز هنگامى كه سخن از انجام دو فريضه بزرگ الهى امر به معروف و نهى از منكر به ميان مىآيد، براى شانه خالى كردن از زير بار مسئوليت به اين آيه مىچسبند و معنى آن را تحريف مىكنند.
در حالى كه با كمى دقت مىتوان دريافت تضادى در ميان اين دو دستور نيست؛ زيرا:
اوّلًا: آيه مورد بحث مىفرمايد حساب هر كس جدا است و گمراهى ديگران مانند نياكان و غير نياكان، لطمهاى به هدايت افراد هدايتيافته نمىزند، حتى اگر برادرِ هم باشند و يا پدر و فرزند، بنابراين شما از آنها پيروى نكنيد و خود را