تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢
يكى است- يادآور شديم، بعضى از افراد با يك بيان سفسطهآميز خواستهاند آيه فوق را دليل بر مسلك «صلح كل» (پلوراليزم) بگيرند، و تمام پيروان مذاهب را اهل نجات بدانند، و در حقيقت فلسفه نزول كتب آسمانى را يكى پس از ديگرى كه ناظر به پيشبرد جهان انسانيت در مسير تكامل تدريجى است، ناديده بگيرند.
ولى همان طور كه گفتيم آيه با تعبير «عَمِلَ صالِحاً» اين حقيقت را مشخص مىسازد كه: بايد در مورد تفاوت مذاهب به آخرين قانون عمل كنند؛ زيرا عمل به قوانين نسخ شده، عمل صالح نيست، بلكه عمل صالح به قوانين موجود و آخرين قانون است. «١»
به علاوه اين احتمال نيز در تفسير آيه قابل قبول است كه جمله «مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً» تنها به يهود و نصارى و صابئان مىخورد؛ زيرا «الَّذينَ آمَنُوا» كه در آغاز آيه ذكر شده نيازى به اين قيد ندارد، و به اين ترتيب معنى آيه چنين مىشود:
افراد با ايمان و مسلمان و همچنين يهود و نصارى و صابئان- به شرط اين كه ايمان بياورند و اسلام را بپذيرند و عمل صالح كنند- همگى اهل نجات و رستگارى خواهند بود، و سوابق مذهبى افراد هيچ گونه اثرى در اين قسمت نخواهد داشت و راه به روى همگى باز است (دقت كنيد).
***