«و در آن روز كه در صور دميده مى‌شود و قيامت بر پا مى‌گردد، حكومت و مالكيت مخصوص ذات پاك او است» «وَ لَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ».
درست است كه مالكيت و حكومت خداوند بر تمام عالم هستى، از آغاز جهان بوده و تا پايان جهان و در عالم قيامت ادامه خواهد داشت، و اختصاصى به روز رستاخيز ندارد.
ولى از آنجا كه در اين جهان يك سلسله عوامل و اسباب در پيشبرد هدف‌ها و انجام كارها مؤثر است، گاهى اين عوامل و اسباب انسان را از خداوند كه مسبب الاسباب است غافل مى‌كند.
اما در آن روز كه همه اين اسباب از كار مى‌افتد، مالكيت و حكومت او از هر زمان آشكارتر و روشن‌تر مى‌گردد، درست نظير آيه ديگرى كه مى‌گويد: لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّار: «حكومت و مالكيت امروز (روز قيامت) براى كيست؟ تنها براى خداوند يگانه پيروز است». «١»
درباره اين كه: منظور از «صور» كه در آن دميده مى‌شود چيست؟ و چگونه «اسرافيل» در صور مى‌دمد تا جهانيان بميرند و بار ديگر در صور مى‌دمد تا همگى زنده شوند و قيامت بر پا گردد، در ذيل آيه ٦٨ سوره «زمر» به خواست خدا مشروحاً بحث خواهيم كرد؛ زيرا تناسب بيشترى با آن آيه دارد.
و در پايان آيه، اشاره به سه صفت از صفات خدا كرده، مى‌فرمايد: «خداوند از پنهان و آشكار با خبر است» «عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ».
«كارهاى او همه از روى حكمت، و از همه چيز آگاه است» «وَ هُوَ الْحَكيمُ الْخَبيرُ».
در آيات مربوط به رستاخيز، غالباً به اين صفات خدا اشاره شده است كه او