ضامن قبول شما نيستم» «قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكيلٍ».
از آيات متعددى كه اين تعبير و مانند آن در آنها آمده است (مانند ١٠٧ انعام، ١٠٨ يونس، ٤١ زمر، و ٦ شورى‌) استفاده مى‌شود: منظور از «وكيل» در اين موارد كسى است كه مسئول هدايت عملى و ضامن ديگران بوده باشد.
به اين ترتيب، پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها اعلام مى‌كند: اين شما هستيد كه بايد تصميم نهائى را در مورد قبول و يا ردّ حقيقت بگيريد، و هدايت را بپذيريد من تنها مأمور ابلاغ رسالت و دعوت الهى هستم.
***
در آيه بعد، با يك جمله كوتاه و پر معنى به آنها هشدار مى‌دهد، و به دقت در انتخاب راه صحيح دعوت مى‌كند، مى‌گويد: «هر خبرى كه خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله به شما داده سرانجام در اين جهان يا جهان ديگر قرار گاهى دارد، و بالاخره در موعد مقرر انجام خواهد يافت، و به زودى با خبر خواهيد شد» «لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ». «١»
***