تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٩
مفسران در تفسير نَباتَ كُلِّ شَىْءٍ: «گياهان هر چيز» دو احتمال ذكر كردهاند:
نخست اين كه: منظور از آن انواع و اصناف گياهانى است كه همه با يك آب آبيارى و از يك زمين و يك نوع خاك پرورش مىيابند، و اين از عجائب آفرينش است كه چگونه اين همه انواع گياهان با آن خواص كاملًا متفاوت و گاهى متضاد و اشكال گوناگون و مختلف همه در يك زمين و با يك آب پرورش مىيابند.
ديگر اين كه: منظور، گياهان مورد نياز هر چيزى است، يعنى هر يك از پرندگان، چهارپايان، حشرات و حيوانات دريا و صحرا بهرهاى از اين گياهان دارند.
جالب اين كه: خداوند از يك زمين و يك آب، غذاى مورد نياز همه را تأمين كرده است و اين يك شاهكار بزرگ است كه فىالمثل از يك ماده معين در آشپزخانه، هزاران نوع غذا براى انواع سليقهها و مزاجها تهيه كنند.
جالبتر اين كه: نه تنها گياهان صحرا و خشكىها از بركت آب باران پرورش مىيابند، كه گياهان بسيار كوچكى كه در لابلاى امواج آب درياها مىرويند و خوراك عمده ماهيان دريا است از پرتو نور آفتاب و دانههاى باران رشد مىكنند.
فراموش نمىكنم يكى از ساكنان جزاير خليج فارس كه از كمبود صيد شكايت داشت در مورد بيان علت آن مىگفت:
كمبود صيد ماهى به خاطر خشكسالى است، او معتقد بود: اثر حياتبخش دانههاى باران در دريا حتى بيش از خشكىها است!
سپس به شرح اين جمله پرداخته و موارد مهمى از گياهان و درختان را كه به وسيله آب باران پرورش مىيابند، خاطر نشان مىسازد، نخست مىگويد: