تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٨
٣٨ وَ ما مِنْ دابَّةٍ فِي الأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطيرُ بِجَناحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
ترجمه:
٣٨- هيچ جنبندهاى در زمين، و هيچ پرندهاى كه با دو بال خود پرواز مىكند، نيست مگر اين كه امتهائى همانند شما هستند. ما هيچ چيز را در اين كتاب، فروگذار نكرديم؛ سپس همگى به سوى پروردگارشان محشور مىگردند.
تفسير:
رستاخيز انواع جانداران
از آنجا كه اين آيه بخشهاى وسيعى را به دنبال دارد، نخست بايد لغات آيه و بعد تفسير اجمالى آن را ذكر كرده، سپس به ساير بخشها بپردازيم:
«دابّة» از ماده «دبيب» به معنى «آهسته راه رفتن و قدمهاى كوتاه برداشتن» است، و معمولًا به همه جنبندگان روى زمين گفته مىشود. «١»
و اگر مىبينيم به شخص سخنچين «دَيْبُوب» گفته مىشود و در حديث وارد شده: لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ دَيْبُوبٌ: «هيچ گاه سخنچين داخل بهشت نمىشود» «٢» نيز از همين نظر است كه او آهسته ميان دو نفر رفت و آمد مىكند تا آنها را نسبت