١٣٧ وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثيرٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ
ترجمه:
١٣٧- همين گونه شركاى آنها (بت‌ها)، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند؛ (كودكان خود را قربانى بت‌ها مى‌كردند، و افتخار مى‌نمودند!) سرانجام آنها را به هلاكت افكندند؛ و آئينشان را بر آنان مشتبه ساختند. و اگر خدا مى‌خواست، چنين نمى‌كردند؛ (زيرا مى‌توانست جلو آنان را بگيرد؛ ولى اجبار سودى ندارد.) بنابراين، آنها و تهمت‌هايشان را به حال خود واگذار (و به آنها اعتنا مكن)!
تفسير:
قتل فرزندان به عشق بت
قرآن در اين آيه، اشاره به يكى ديگر از زشتكارى‌هاى بت‌پرستان و جنايت‌هاى شرم‌آور آنها كرده، مى‌فرمايد: همان طور كه تقسيم آنها در مورد خداوند و بت‌ها در نظرشان جلوه داشت، و اين عمل زشت و خرافى و حتى مضحك را كارى پسنديده مى‌پنداشتند «همچنين شركاى آنها قتل فرزندانشان را در نظر بسيارى از آنها جلوه داده بودند» «وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثيرٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ».
تا آنجا كه كشتن بچه‌هاى خود را يك نوع «افتخار» و يا «عبادت» محسوب مى‌داشتند.