تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢
١٧ وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَ إِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ
١٨ وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ هُوَ الْحَكيمُ الْخَبيرُ
ترجمه:
١٧- اگر خداوند زيانى به تو برساند، هيچ كس جز او نمىتواند آن را برطرف سازد؛ و اگر خيرى به تو رساند، او بر همه چيز تواناست؛ (و از قدرت او، هرگونه نيكى ساخته است).
١٨- اوست كه بر بندگان خود، قاهر و مسلط است؛ و اوست حكيم آگاه!
تفسير:
قدرت قاهره پروردگار
گفتيم: هدف اين سوره در درجه اول، ريشهكن ساختن عوامل شرك و بتپرستى است، در دو آيه فوق نيز همين حقيقت تعقيب شده است.
نخست مىفرمايد: چرا شما به غير خدا توجه مىكنيد؟ و براى حل مشكلات و دفع زيان و ضرر و جلب منفعت به معبودهاى ساختگى پناه مىبريد با اين كه: «اگر خدا كمترين زيانى به تو برساند برطرفكننده آن، كسى جز او نخواهد بود، و اگر خير و بركت و پيروزى و سعادتى به تو برساند از پرتو قدرت او است زيرا او است كه بر همه چيز توانا است» «وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا