و در پايان اضافه مى‌كند: «اين فرشتگان به هيچ وجه در انجام مأموريت خود كوتاهى و قصور و تفريط ندارند» «وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ».
نه لحظه‌اى گرفتن روح را مقدم مى‌دارند، و نه لحظه‌اى مؤخّر.
اين احتمال نيز وجود دارد كه اين صفت مربوط به فرشتگان حافظان حساب اعمال انسان‌ها بوده باشند، كه آنها در حفظ و نگاهدارى حساب اعمال كمترين كوتاهى و قصور ندارند و تكيه سخن در آيه مورد بحث نيز روى همين قسمت است.
***
در چهارمين و آخرين آيه، اشاره به آخرين مرحله كار انسان كرده، مى‌فرمايد: افراد بشر پس از طى دوران خود با اين پرونده‌هاى تنظيم شده كه همه چيز در آنها ثبت است، در روز رستاخيز «به سوى پروردگارى كه مولاى حقيقى آنها است بازگردانده مى‌شوند» «ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ».
و در آن دادگاه، «دادرسى و حكم و قضاوت مخصوص ذات پاك خدا است» «أَلا لَهُ الْحُكْمُ».
و با آن همه اعمال و پرونده‌هائى كه افراد بشر در طول تاريخ پرغوغاى خود داشته‌اند «به سرعت به تمام حساب‌هاى آنها رسيدگى مى‌كند» «وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبينَ».
تا آنجا كه در بعضى از روايات وارد شده: انَّهُ سُبْحانَهُ يُحاسِبُ جَمِيْعَ عِبادِهِ عَلى‌ مِقْدارِ حَلْبِ شاةٍ!: «خداوند حساب تمام بندگان را در زمان كوتاهى به اندازه دوشيدن يك گوسفند رسيدگى مى‌كند»! «١»