نجات دهيد (دقت كنيد).
ثانياً: اين آيه اشاره به موقعى مى‌كند كه امر به معروف و نهى از منكر كارگر نمى‌شود، و يا شرائط تأثير آن جمع نيست.
گاهى بعضى از افراد در چنين موقعى ناراحت مى‌شوند كه با اين حال، تكليف ما چيست؟
قرآن به آنها پاسخ مى‌دهد كه: براى شما هيچ جاى نگرانى وجود ندارد؛ زيرا وظيفه خود را انجام داده‌ايد، و آنها نپذيرفته‌اند و يا زمينه پذيرشى در آنها وجود نداشته است، بنابراين، زيانى از اين ناحيه به شما نخواهد رسيد.
اين معنى در حديثى كه در بالا نقل كرديم و همچنين در بعضى از احاديث ديگر نقل شده است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره اين آيه سؤال كردند فرمود:
ايْتَمِرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ تَناهَوا عَنِ الْمُنْكَرِ فَإِذا رَأَيْتَ دُنْيا مُؤْثِرَةً وَ شَحّاً مُطاعاً وَ هَوىً مُتَّبِعاً وَ إِعْجابَ كُلِّ ذِى رَأْىٍ بِرَأْيِهِ فَعَلَيْكَ بِخُوَيْصَةِ نَفْسِكَ وَ ذَرْ عَوامَهُمْ!:
«امر به معروف كنيد و نهى از منكر، اما هنگامى كه ببينيد، مردم دنيا را مقدم داشته، بخل و هوا بر آنها حكومت مى‌كند و هر كس تنها رأى خود را مى‌پسندد (و گوشش بدهكار سخن ديگرى نيست) به خويشتن بپردازيد و عوام را رها كنيد». «١»
روايات ديگرى نيز به اين مضمون نقل شده كه همگى همين حقيقت را تعقيب مى‌كند.