شرك را پيش گيرند، اما به هنگامى كه مرا از ميان آنها برگرفتى تو مراقب و نگاهبان آنها بودى، و تو خود گواه بر هر چيزى هستى» «وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهيداً ما دُمْتُ فيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَني‌ كُنْتَ أَنْتَ الرَّقيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهيدٌ». «١»
***
٦- و سرانجام در آيه بعد مى‌فرمايد: و با اين همه باز امر، امر تو و خواست، خواست تو است.
«اگر آنها را در برابر اين انحراف بزرگ مجازات كنى بندگان تواند و قادر به فرار از زير بار اين مجازات نخواهند بود، و اين حق براى تو در برابر بندگان نافرمانت ثابت است.
و اگر آنها را ببخشى و از گناهانشان صرف‌نظر كنى توانا و حكيم هستى، نه بخشش تو نشانه ضعف است، و نه مجازاتت خالى از حكمت و حساب» «إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ».
***
نكته‌ها:
١- آيا در تاريخ مسيحى ديده شده مريم معبود باشد؟
آيا در تاريخ مسيحيان هيچ ديده شده است كه: «مريم» را معبود خود قرار دهند؟
يا اين كه: آنها تنها قائل به تثليث و خدايان سه‌گانه يعنى «خداى پدر»، «خداى پسر» و «روح القدس» بوده‌اند؟
شكى نيست كه روح القدس به پندار آنها، واسطه ميان «خداى پدر» و