تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩
٣٥ وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقاً فِي الأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلينَ
٣٦ إِنَّما يَسْتَجيبُ الَّذينَ يَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
ترجمه:
٣٥- و اگر اعراض كردن آنها بر تو سنگين است، چنانچه بتوانى نقبى در زمين بزنى، يا نردبانى به آسمان بگذارى (و اعماق زمين و آسمانها را جستجو كنى، چنين كن) تا آيه (و نشانه ديگرى) براى آنها بياورى! اما اگر خدا بخواهد، آنها را (به اجبار) بر هدايت جمع خواهد كرد. (ولى هدايت اجبارى، چه سودى دارد؟) پس هرگز از جاهلان مباش!
٣٦- تنها كسانى (دعوت تو را) مىپذيرند كه گوش شنوا دارند؛ اما مردگان (ايمان نمىآورند؛ و) خدا آنها را (در قيامت) بر مىانگيزد؛ سپس به سوى او، باز گردانده مىشود.
تفسير:
مردگان زندهنما
اين دو آيه، دنباله دلدارى و تسلّى دادن به پيامبر است كه در آيات قبل گذشت.