تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٩
به كلّى قطع خواهد گرديد.
آرى «تمام پندارها و تكيهگاههائى كه فكر مىكرديد، نابود گشتند و گم شدند» «وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ».
مىدانيم: مشركان و بتپرستان عرب، روى سه چيز تكيه داشتند: «قبيله و عشيره» اى كه به آن وابسته بودند.
«اموال و ثروتهائى» كه براى خود گرد آورده بودند.
و «بتهائى» كه آنها را شريك خدا در تعيين سرنوشت انسان و شفيع در پيشگاه او مىپنداشتند.
هر يك از سه جمله آيه، به يكى از اين سه موضوع اشاره شده كه: چگونه به هنگام مرگ، همه آنها با انسان وداع مىگويند، و او را تك و تنها به خود وامىگذارند؟
***
نكتهها:
١-
از قرار گرفتن اين آيه به دنبال آيه قبل كه گفتگوى فرشتگان قبض ارواح را به هنگام مرگ بيان مىكرد، و همچنين با توجه به جمله «اموال خود را پشت سر گذاشتيد» چنين استفاده مىشود كه: اين خطاب نيز به هنگام مرگ به آنها گفته مىشود، ولى از طرف خداوند.
اما از بعضى روايات استفاده مىشود: اين خطاب به هنگام ورود در صحنه رستاخيز خواهد بود «١» و البته در هدف اصلى آيه چندان تفاوتى نخواهد داشت.
***