٥٦ قُلْ إِنِّي نُهيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدينَ
٥٧ قُلْ إِنِّي عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ ما عِنْدي‌ ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلينَ
٥٨ قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدي‌ ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الأَمْرُ بَيْني‌ وَ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمينَ
ترجمه:
٥٦- بگو: «من از پرستش كسانى كه غير از خدا مى‌خوانيد، نهى شده‌ام»! بگو: «من از هوا و هوس‌هاى شما پيروى نمى‌كنم؛ اگر چنين كنم، گمراه شده‌ام؛ و از هدايت يافتگان نخواهم بود»!
٥٧- بگو: «من دليل روشنى از پروردگارم دارم؛ و شما آن را تكذيب كرده‌ايد! آنچه شما درباره آن (از نزول عذاب الهى) عجله داريد، به دست من نيست! حكم و فرمان، تنها از آن خداست! حق را از باطل جدا مى‌كند؛ و او بهترين جدا كننده (حق از باطل) است».
٥٨- بگو: «اگر آنچه درباره آن عجله داريد نزد من بود، (و به درخواست شما ترتيب اثر مى‌دادم،) كار ميان من و شما پايان گرفته بود؛ ولى خداوند ظالمان را بهتر مى‌شناسد (و به موقع مجازات مى‌كند)».