٩٢ وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى‌ وَ مَنْ حَوْلَها وَ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ هُمْ عَلى‌ صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ
ترجمه:
٩٢- و اين كتابى است كه ما آن را نازل كرديم؛ كتابى است پر بركت، كه آنچه را پيش از آن آمده، تصديق مى‌كند؛ و (آن را فرستاديم) تا (اهل) امّ القرى (مكّه) و كسانى را كه گرد آن هستند، بترسانى! (يقين بدان) آنها كه به آخرت ايمان دارند، به آن ايمان مى‌آورند؛ و بر نمازهاى خويش، مراقبت مى‌كنند!
تفسير:
قرآن كتابى است مبارك
در تعقيب بحثى كه درباره كتاب آسمانى يهود در آيه گذشته عنوان شد، در اينجا به قرآن كه يك كتاب ديگر آسمانى است اشاره مى‌شود، و در حقيقت ذكر «تورات» مقدمه‌اى است براى ذكر قرآن تا تعجب و وحشتى از نزول يك كتاب آسمانى، بر يك بشر، نكنند.
نخست مى‌فرمايد: «اين كتابى است كه ما آن را نازل كرديم» «وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ».
«كتابى است بسيار پربركت؛ زيرا سرچشمه انواع خيرات، نيكى‌ها و پيروزى‌ها است» «مُبارَكٌ».
به علاوه «همه كتبى را كه پيش از آن نازل شده‌اند تصديق مى‌كند» «مُصَدِّقُ