تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩
پيغمبر صلى الله عليه و آله جواب مثبت داد.
آنها گفتند: ما هم «تورات» را قبول داريم، ولى به غير آن ايمان نداريم (در حقيقت تورات قدر مشترك ميان ما و شما است اما قرآن كتابى است كه تنها شما به آن عقيده داريد، پس چه بهتر كه تورات را بپذيريم و غير آن را نفى كنيم!)
آيه نخست نازل شد و به آنها پاسخ گفت. «١»
تفسير:
وظيفه شما عمل به تورات و انجيل است
همان طور كه در تفسير آيات اين سوره، تاكنون خواندهايم، قسمت قابل ملاحظهاى از آن پيرامون كارشكنىها، گفتگوها، سؤالها و ايرادهاى اهل كتاب (يهود و نصارى) بود، اين آيه نيز به گوشه ديگرى از اين مباحث اشاره مىكند، و به منطق سُست آنها كه مىخواستند «تورات» را به عنوان يك كتاب مورد اتفاق ميان مسلمانان و يهود بپذيرند، و قرآن را به عنوان يك كتاب مورد اختلاف كنار بگذارند، پاسخ مىگويد.
به اين ترتيب، آنها را مخاطب ساخته مىفرمايد: «اى اهل كتاب! شما هيچ موقعيتى نخواهيد داشت مگر آن زمانى كه تورات و انجيل و تمام آنچه بر شما از طرف پروردگارتان نازل شده- بدون تبعيض و تفاوت- بر پا داريد» «قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ حَتَّى تُقيمُوا التَّوْراةَ وَ الإِنْجيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ».
زيرا همان طور كه گفتيم، اين كتابها همه از يك مبدأ صادر شده و اصول