تفسير:
بنى اسرائيل نفرين شده
در اين آيات، براى اين كه از تقليدهاى كوركورانه اهل كتاب از پيشينيانشان جلوگيرى كند، به سرنوشت شوم آنها اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آنها كه از بنى‌اسرائيل كافر شدند بر زبان داود و عيسى بن مريم عليه السلام، لعن و نفرين شدند، اين دو پيامبر بزرگ از خدا خواستند كه آنها را از رحمت خويش دور سازد» «لُعِنَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ بَني‌ إِسْرائيلَ عَلى‌ لِسانِ داوُدَ وَ عيسَى ابْنِ مَرْيَمَ».
در اين كه چرا تنها نام اين دو پيامبر برده شده است؟ مفسران احتمالاتى داده‌اند:
گاهى گفته مى‌شود: علت آن اين است كه سرشناس‌ترين پيامبران بعد از موسى‌ عليه السلام اين دو پيامبر بودند،
و گاهى گفته مى‌شود: بسيارى از اهل كتاب افتخار مى‌كردند كه فرزندان داود عليه السلام هستند.
قرآن با اين جمله اعلام مى‌كند: داود عليه السلام از كسانى كه راه كفر و طغيان پيش گرفتند، متنفر بود.
بعضى گفته‌اند: اين آيه اشاره به دو واقعه تاريخى است كه خشم اين دو پيامبر بزرگ را برانگيخت و جمعى از بنى‌اسرائيل را نفرين كردند.
داود عليه السلام در مورد ساكنان شهر ساحلى «ايله» كه به «اصحاب سَبْت» معروفند و سرگذشت آنها در سوره «اعراف» خواهد آمد.
و حضرت مسيح عليه السلام درباره جمعى از پيروان خود كه بعد از نزول «مائده» آسمانى باز هم راه انكار و مخالفت را پيش گرفتند، لعن و نفرين نمودند.
در هر حال، آيه اشاره به اين است كه بودن جزء نژاد بنى‌اسرائيل و يا جزء