٦٣ قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرينَ
٦٤ قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْها وَ مِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ
ترجمه:
٦٣- بگو: «چه كسى شما را از تاريكى‌هاى خشكى و دريا رهائى مى‌بخشد؟! در حالى كه او را با حالت تضرع (و آشكارا) و در پنهانى مى‌خوانيد؛ (و مى‌گوئيد:) اگر از اين (خطرات و ظلمت‌ها) ما را رهائى بخشد، از شكرگزاران خواهيم بود».
٦٤- بگو: «خداوند شما را از اينها، و از هر مشكل و ناراحتى، نجات مى‌دهد؛ باز هم شما براى او شريك قرار مى‌دهيد»!
تفسير:
نورى كه در تاريكى مى‌درخشد
در اين آيات بار ديگر قرآن دست مشركان را گرفته و به درون فطرتشان مى‌برد و در آن مخفيگاه اسرار آميز، نور توحيد و يكتاپرستى را به آنها نشان مى‌دهد و به پيامبر چنين دستور مى‌دهد: «به آنها بگو: چه كسى شما را از تاريكى‌هاى بر و بحر رهائى مى‌بخشد»؟! «قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ».
لازم به يادآورى است كه ظلمت و تاريكى گاهى جنبه حسّى دارد و گاهى جنبه معنوى:
ظلمت حسّى آن است كه نور به كلّى قطع شود يا آن چنان ضعيف شود كه