٩٧ جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ ذلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليمٌ
٩٨ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ
٩٩ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ
ترجمه:
٩٧- خداوند، كعبه- بيت الحرام- را وسيله‌اى براى استوارى و سامان بخشيدن به كار مردم قرار داده؛ و همچنين ماه حرام، و قربانى‌هاى بى‌نشان، و قربانى‌هاى نشاندار را؛ اين گونه احكام به خاطر آن است كه بدانيد خداوند، آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است را، مى‌داند؛ و خدا به هر چيزى داناست.
٩٨- بدانيد خدا داراى مجازات شديد، و (در عين حال) آمرزنده و مهربان است.
٩٩- پيامبر وظيفه‌اى جز رسانيدن پيام (الهى) ندارد؛ (و مسئول اعمال شما نيست).
و خدا آنچه را آشكار، و آنچه را پنهان مى‌داريد مى‌داند.
تفسير:
كعبه وسيله اقامه امور مردم
در تعقيب آيات گذشته كه در زمينه تحريم صيد در حال احرام، بحث مى‌كرد، در اين آيه، به اهميت «مكّه» و اثر آن در سازمان زندگى اجتماعى مسلمان‌ها اشاره كرده، نخست مى‌فرمايد: «خداوند كعبه، بيت الحرام را وسيله‌اى