تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٣
جهات، اسلام از اين كار جداً جلوگيرى كرده است!
ا ز همه گذشته، از پارهاى از روايات و تفاسير استفاده مىشود، آنها همه يا قسمتى از اين برنامه را به خاطر «بتها» انجام مىدادند و در واقع آنها را نذر بت مىكردند، در اين صورت مبارزه اسلام با اين كار شكل مبارزه با بتپرستى نيز به خود مىگيرد. «١»
و عجيب اين است كه: طبق پارهاى از روايات، هنگامى كه بعضى از اين حيوانات به مرگ طبيعى مىمردند، گاهى از گوشت آن (گويا به عنوان تبرّك و تيمّن) استفاده مىكردند كه اين خود يك نوع عمل زشت ديگر بود! «٢»
سپس مىفرمايد: «افراد كافر و بتپرست، اينها را به خدا نسبت مىدادند و مىگفتند: قانون الهى است» «وَ لكِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ».
«و اكثر آنها در اين باره كمترين فكر و انديشهاى نمىكردند و عقل خود را به كار نمىگرفتند، بلكه كوركورانه از ديگران تقليد مىنمودند» «وَ أَكْثَرُهُمْ لايَعْقِلُونَ».
***
در آيه بعد، به دليل و منطق آنها در اين تحريمهاى نابه جا و بىمورد اشاره كرده، مىفرمايد: «هنگامى كه به آنها گفته شود: به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله بيائيد، آنها از اين كار سر باز زده، مىگويند: همان رسوم و آداب نياكان ما، ما را بس است»! «وَ إِذا قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آبائَنا».