بنابراين، پرستش و عبادت مريم در ميان آنها وجود دارد.
***
٢- مسيح و شفاعت از مشركان امت
سؤال ديگر اين است: چگونه حضرت مسيح عليه السلام با عبارتى كه بوى شفاعت مى‌دهد درباره مشركان امت خود سخن مى‌گويد؟ و عرض مى‌كند: اگر آنها را ببخشى تو عزيز و حكيمى؟
مگر مشرك قابل شفاعت و قابل بخشش است؟!
در پاسخ بايد به اين نكته توجه داشت: اگر هدف عيسى عليه السلام شفاعت بود، مى‌بايد گفته باشد «انَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيْم»؛ زيرا غفور و رحيم بودن خداوند متناسب با مقام شفاعت است.
در حالى كه مى‌بينيم او خدا را به «عزيز و حكيم بودن» توصيف مى‌كند، از اين نحوه توصيف استفاده مى‌شود: منظور شفاعت و تقاضاى بخشش براى آنها نيست.
بلكه هدف، سلب هر گونه اختيار از خود و واگذار كردن امر به اختيار پروردگار است، يعنى كار به دست تو است.
اگر بخواهى مى‌بخشى.
و اگر بخواهى مجازات مى‌كنى.
هر چند نه مجازات تو بدون دليل و نه بخشش تو بدون علت است، و در هر حال از قدرت و توانائى من بيرون است.
به علاوه ممكن است: در ميان آنها جمعى به اشتباه خود توجه كرده و راه توبه را پيش گرفته باشند، و اين جمله درباره آن جمعيت بوده باشد.