چنين كارى به طور مستمر ادامه پيدا نكند.
اين موضوع هيچ گونه منافاتى با مقام عصمت على عليه السلام ندارد، چنان كه نظير آن را درباره پيامبر صلى الله عليه و آله نيز در سوره «تحريم» آيه اول مى‌خوانيم: يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ‌تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغي‌ مَرْضاتَ أَزْواجِكَ: «اى پيغمبر! چرا پاره‌اى از امورى كه بر تو حلال است را به خاطر رضايت همسرانت بر خود حرام مى‌كنى»؟
تفسير:
سوگند و كفاره سوگند
در اين آيه و آيات بعد، يك سلسله احكام مهم اسلامى مطرح شده است، بعضى براى نخستين بار، و قسمت مهمى نيز به عنوان تأكيد و توضيح احكامى كه قبلًا در آيات ديگر قرآن بيان شده است؛ زيرا همان طور كه گفتيم اين سوره در اواخر عمر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل گرديد و مى‌بايست در آن درباره احكام مختلف اسلامى تأكيد بيشترى بشود.
در آيه نخست، اشاره به تحريم قسمتى از مواهب الهى به وسيله بعضى از مسلمين شده، و آنها را از تكرار اين كار نهى مى‌كند، مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد طيبات و امور پاكيزه‌اى را كه خداوند براى شما حلال كرده بر خود حرام مكنيد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ». «١»
ذكر اين حكم، علاوه بر ملاحظه شأن نزول، ممكن است اشاره به اين باشد كه: اگر در آيات گذشته مدح و تمجيدى از جمعى از دانشمندان و رهبانان مسيحى شد، به خاطر انعطاف و تسليم آنها در برابر حق بود، نه به خاطر برنامه