أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ».
ولى متأسفانه در ميان آنها كسانى كه مطيع فرمان الهى باشند كم‌اند «و بسيارى از آنها از دايره فرمان خدا خارج شده، راه فسق را پيش گرفته‌اند» «وَ لكِنَّ كَثيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ».
روشن است منظور از «النَّبِىّ» در اينجا پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است؛ زيرا در قرآن مجيد در آيات مختلف اين كلمه به همين معنى به كار رفته است، و اين موضوع در ده‌ها آيه از قرآن ديده مى‌شود.
احتمال ديگرى در تفسير آيه نيز هست كه ضمير «كانُوا» به مشركان و بت پرستان برگردد.
يعنى اگر اين مشركان كه مورد علاقه و اعتماد يهودند به پيامبر صلى الله عليه و آله و قرآن ايمان مى‌آوردند، هيچ گاه يهود آنها را دوست خود انتخاب نمى‌كردند و اين نشانه روشن گمراهى و فسق آنها است؛ زيرا با ادعاى پيروى از كتب آسمانى بت‌پرستان را تا زمانى كه مشركند به دوستى بر مى‌گزينند و همين كه به سوى خدا و كتب آسمانى آمدند از آنها فاصله مى‌گيرند!
ولى تفسير اول، با ظاهر آيات سازگارتر است و طبق آن تمام ضمائر به يك مرجع (يعنى يهود) باز مى‌گردد.
***