قرآن سپس مى‌گويد: نتيجه اين گونه اعمال زشت اين بود كه: «بت‌ها و خدمه بت، مشركان را به هلاكت بيفكنند و دين و آئين حق را مشتبه سازند و آنها را از رسيدن به يك آئين پاك محروم نمايند» «لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دينَهُمْ».
قرآن مى‌فرمايد: «اما با اين همه اگر خدا مى‌خواست مى‌توانست به اجبار جلو آنها را بگيرد» «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ».
ولى اجبار بر خلاف سنت خدا است، خداوند خواسته، بندگان آزاد باشند تا راه تربيت و تكامل هموار گردد زيرا در اجبار نه تربيت است و نه تكامل.
و در پايان مى‌فرمايد: اكنون كه چنين است، و آنها در ميان يك چنين اعمال خرافى زشت و ننگينى غوطه‌ورند و حتى قبح آن را درك نمى‌كنند، و از همه بدتر اين كه گاهى آن را به خدا نيز نسبت مى‌دهند «آنها و تهمت‌هايشان را به حال خود واگذار، و به تربيت دلهاى آماده و مستعد بپرداز» «فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ».
***